Museum Core
พิพิธภัณฑ์ศิลปะไถหนาน – เมื่ออาคารเก่าถูกชุบชีวิตเป็นพิพิธภัณฑ์
Museum Core
12 ม.ค. 64 682
ประเทศไต้หวัน

ผู้เขียน : ฤดี ภวสิริพร

          ก่อนสถานการณ์โรคระบาดโควิดจะอุบัติขึ้นตั้งแต่ปลายปีพ.ศ. 2562 ลากยาวมาจนวันนี้ยังไม่มีท่าทีคลี่คลายลง ไต้หวันกลายเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยวชาวไทยเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ หลายคนอาจสนใจอาหารอร่อย ช้อปปิ้ง หรือแหล่งท่องเที่ยวที่ชาวไทยคุ้นหูอย่างเช่นจิ่วเฟิ่น ทะเลสาบสุริยันจันทรา และอาหลี่ซัน แต่ในความเป็นจริงแล้วไต้หวันมีพิพิธภัณฑ์หลายแห่งที่น่าสนใจ ครั้งนี้ผู้เขียนขอแนะนำพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองไถหนาน (Tainan Art Museum)

 

          พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองไถหนานตั้งอยู่ในเมืองไถหนาน เมืองหลวงแห่งแรกของไต้หวัน โอบล้อมด้วยสถานที่ทางประวัติศาสตร์มากมายหลายร้อยปีนับย้อนไปในยุคของฮอลันดา ราชวงศ์หมิงและชิง และญี่ปุ่น เช่น พิพิธภัณฑ์วรรณกรรมไต้หวัน ศาลขงจื่อ และศาลเจิ้งเฉิงกง  

 

           อาคารพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองไถหนานแบ่งเป็นสองอาคาร อาคารแรกเดิมเป็นสำนักงานตำรวจเมืองไถหนาน สร้างเมื่อพ.ศ. 2474 ในช่วงที่ญี่ปุ่นปกครอง และใช้งานมาจนถึงปีพ.ศ. 2554 อาคารที่ยืนตระหง่านเกือบศตวรรษได้รับการบูรณะ ก่อนที่จะเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำเมืองและเปิดอย่างเป็นทางการไปเมื่อสิ้นปีพ.ศ.2561  

 

           สถาปัตยกรรมแห่งนี้เป็นแบบอาร์ตเดโค ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่ได้รับความนิยมในช่วงที่อาคารแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นช่วงต้นของการเข้าสู่สถาปัตยกรรมแบบโมเดิร์น (modern) ตัวอาคารลดทอนรายละเอียดวิจิตรและเรียบง่ายขึ้น เน้นประโยชน์ใช้สอยเป็นสำคัญ เมื่อเทียบอายุอานามแล้วก็เป็นอาคารยุคเดียวกับไปรษณีย์กลางบางรักที่เป็นสร้างในรูปแบบอาร์ตเดโคเช่นกัน

 

          เมื่อเราเดินเข้าไปในอาคารจะพบกับโถงด้านหน้าเพดานสูง ให้ความรู้สึกไม่อึดอัด ชั้นสองมีส่วนต่อเติมที่เป็นกระจก การเพิ่มเข้ามาของส่วนโครงสร้างใหม่ กลมกลืนกับส่วนอาคารเดิม ความประทับใจในพิพิธภัณฑ์คือการเก็บต้นไม้ใหญ่ตรงกลางลานด้านในไว้ ตัวอาคารโอบล้อมต้นไทรใหญ่อายุกว่าหกสิบปี    

 

 

         

           ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงทั้งงานประติมากรรมและจิตกรรม นอกจากการนำเสนองานศิลปะที่อยู่ในคอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์ ยังมีผลงานจำนวนมากที่เป็นของศิลปินท้องถิ่น ซึ่งเป็นโอกาสอันดีของศิลปินที่จะได้มีพื้นที่นำเสนอผลงานของตัวเอง นับเป็นประโยชน์อีกอย่างหนึ่งของกระจายพิพิธภัณฑ์ศิลปะออกไปในภูมิภาค ไม่เฉพาะแค่พิพิธภัณฑ์ศิลปะในเมืองหลวงเท่านั้น เป็นการส่งเสริมศิลปินอีกทางหนึ่ง

 

 

         

           พิพิธภัณฑ์แบ่งห้องหนึ่งไว้บอกเล่าประวัติความเป็นมาของอาคารแห่งนี้ โดยจัดแสดงชิ้นส่วนเดิมของอาคาร เช่น ตราของสำนักงานตำรวจเมืองไถหนานที่เคยติดตั้งอยู่หน้าอาคาร กรอบประตูหน้าต่างเก่า ภายในห้องจัดแสดงนี้จะเผยให้เห็นโครงหลังคาไม้ดั้งเดิมของอาคาร นอกจากนี้ ยังมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ทำให้ทราบขั้นตอนการบูรณะอาคาร เช่น กำแพงสีแดงที่หลุดออกในระหว่างบูรณะ ทำให้ทราบว่าสีน้ำตาลอ่อนเป็นสีดั้งเดิมของอาคาร ปัจจุบันเราจึงเห็นสีเดิมของอาคาร ไม่ได้เป็นสีแดงแล้ว หรือส่วนต่อเติมภายหลังที่ไม่ใช่การออกแบบครั้งแรกก็ถูกรื้อถอนออกไปด้วย

 

 

         

          หลังเยี่ยมชมอาคาร 1 แล้ว เราเดินเท้าต่อไปไม่ไกลจากอาคารแรก ผ่านศาลขงจื่อไปที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะไถหนานอาคาร 2 ที่นี่เป็นหยินหยางกับอาคาร 1 เพราะเป็นอาคารแบบโมเดิร์นที่สร้างขึ้นใหม่ ออกแบบโดย ชิเงรุ บัน (Shigeru Ban) สถาปนิกชาวญี่ปุ่นที่เคยได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ (Pritzker Architecture Prize) มาแล้ว ชิเงรุ บัน มีชื่อเสียงจากการใช้วัสดุกระดาษสร้างอาคาร ออกแบบที่พักแบบดีไอวาย (DIY) ให้กับผู้อพยพ ซึ่งเคยนำไปใช้ในเหตุแผ่นดินไหวที่โกเบ ตุรกี และรวันดา เป็นต้น

 

          ชิเงรุ บัน ออกแบบหลังคาทรงห้าเหลี่ยม ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากดอกหางนกยูงฝรั่งที่เป็นต้นไม้ประจำเมืองไถหนาน อาคารห้าชั้นประกอบด้วยนิทรรศการ โรงละคร ศูนย์ศิลปะสำหรับเด็ก สตูดิโอ ร้านขายของที่ระลึก

 

 

         

          เมื่อเราเดินเข้ามาในอาคารก็จะรู้สึกถึงความโปร่งโล่งเช่นกัน อาคารเน้นสีขาวทำให้ดูสว่าง สบายตา และเรียบง่าย น่าเสียดายที่ในช่วงที่ผู้เขียนเดินทางไปนั้น พิพิธภัณฑ์ยังไม่ได้เปิดให้เข้าชมทุกชั้น จึงพลาดโอกาสการเดินสำรวจโดยละเอียดไป

 

          ความประทับใจอีกประการหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ในไต้หวัน ก็คือสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานสำหรับผู้ใช้บริการ เช่น เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้า AED ห้องสำหรับให้นมลูก และห้องกิจกรรมหรือนิทรรศการสำหรับเด็ก เมื่อสังเกตจากในเมืองไทยแล้ว เราจะทำพิพิธภัณฑ์ชุดเดียวเท่านั้น ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ก็มาดูงานนิทรรศการชุดเดียวกัน หากเราย่อยเนื้อหาเพื่อนำเสนอนิทรรศการสำหรับเด็กก็อาจเป็นการดึงดูดให้เด็กๆ สนใจเข้ามาหาความรู้ในพิพิธภัณฑ์มากขึ้นก็เป็นได้

  

ฤดี ภวสิริพร 

 

 

แกลเลอรี่


ย้อนกลับ