เปิดประสบการณ์และองค์ความรู้ โดย ผศ.ดร. เกรียงไกร วัฒนาสวัสดิ์ วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ณ ห้องประชุมชั้น3 อาคารสำนักงาน มิวเซียมสยาม 

ศาสตร์การจัดการทรัพยากรทางวัฒนธรรม (Cultural resource management) มีพัฒนาการอย่างต่อเนื่องและยาวนาน ปัจจุบันศาสตร์สาขานี้ไม่ได้มุ่งเน้นและให้ความสำคัญกับมรดกทางวัฒนธรรม ที่จับต้องได้ (Tangible cultural heritage) เท่านั้น ท่ามกลางกระแสแห่งยุคโลกภิวัตน์ (Globalization) และวัตถุนิยม (Materialism) รัฐบาลในหลายประเทศต่างได้พยายามผลักดันให้เกิดนโยบายวัฒนธรรมและกำหนดแนวทางการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ด้วยเห็นว่ามรดกทางวัฒนธรรมประเภทนี้ช่วยธำรงอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม (Cultural Identity)และความหลากหลายทางวัฒนธรรม (Cultural diversity) ของกลุ่มชาติพันธุ์ของตน หลากหลายประเทศในภูมิภาคอาเซียนต่างมีแนวทางการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมประเภทนี้แตกต่างกัน สถานการณ์การเข้าร่วมเป็นภาคีสมาชิกว่าด้วยการสงวนรักษามรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของกลุ่มประเทศอาเซียน เช่น กัมพูชา ให้สัตยาบัน / ไทย ยังไม่ให้สัตยาบัน / บรูไน ให้สัตยาบัน / พม่า ให้สัตยาบัน / ฟิลิปินส์ ให้สัตยาบัน / มาเลเซีย ให้สัตยาบัน / ลาว ให้สัตยาบัน /เวียดนาม ให้สัตยาบัน / สิงคโปร์ ไม่ให้สัตยาบัน / อินโดนีเซีย ให้สัตยาบัน (ที่มาของเว็บไซต์ www.unesco.or.th)

กิจกรรมในคราวหน้าจะเกิดคือเมื่อไร หัวข้อไหนน่าสนใจ ขอให้ติดตามข่าวสารจากมิวเซียมอย่างใกล้ชิด รับรองได้ว่า ได้ความรู้ใหม่ๆ ทั้งประวัติศาสตร์ ศิลป และ วัฒนธรรม ครบทุกด้านอย่างแน่นอน